Сүрә 22 Хаж, аят 40

1. الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَصَلَوَاتٌ وَمَسَاجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللَّهِ كَثِيرًا ۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ

   Улар бары тик:- Раббыбыҙ - бер Аллаһ, - тигәндәре өсөн генә ғәҙелһеҙ­лек менән өйҙәренән ҡыуылған ҡәүем. Аллаһ бер төрлө кешеләрҙең яманлығын икенселәренең көсө менән баҫтырмаған булһа, ул сағында, һис шикһеҙ, эстәрендә Аллаһтың исеме йыш-йыш иҫкә алынған сиркәүҙәр, синагогалар (йәһүдтәрҙең ғибәҙәт йорто), монастырьҙар һәм мәсеттәр емерелгән булыр ине. Аллаһ (үҙ диненә) ярҙам иткәндәргә, әлбиттә, ярҙам итә. Һис шикһеҙ, Аллаһ көслө һәм еңеүсе.

   22:40

Перевод: Башкирский перевод