Мүсхәф, бит 412

1. وَلَقَدْ آتَيْنَا لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ ۚ وَمَنْ يَشْكُرْ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ

   Хаҡтыр, Беҙ Лоҡманға, Аллаһҡа шөкөр ит, тип хикмәт (асыҡ зиһен) бирҙек. Шөкөр иткән кеше үҙе өсөн шөкөр итер. Шөкөр итмәгән кеше - шөкөр итмәһен: Аллаһ уның шөкөрөнә мохтаж түгел. Аллаһ һәр төрлө маҡтауға лайыҡ.

   31:12

2. وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ ۖ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ

   Бер ваҡыт Лоҡман улына өгөт бирә икән:- Улым, Һин Аллаһтан башҡа (уйҙырма) Илаһҡа табын­ма. Күп Илаһтарға табыныуҙан да ҙур гөнаһ юҡ!

   31:13

3. وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَىٰ وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ

   Беҙ кешегә: ата-әсәңә изгелекле бул, тип васыят ит­тек. Әсәһе уны ниндәй ҡыйынлыҡтар менән ҡарынында йөрөтә. Ике йыл буйы һөтөнән айырмайынса имеҙеп үҫтерә. Тик, иң башта Миңә, унан һуң ата-әсәгә шөкөр ит, тип васыят иттек. Ҡайтарылыш бары тик Миңә генә булыр.

   31:14

4. وَإِنْ جَاهَدَاكَ عَلَىٰ أَنْ تُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۖ وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفًا ۖ وَاتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنَابَ إِلَيَّ ۚ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ

   Әгәр ҙә (атаң-әсәң) һиңә мәғлүм булмаған берәй нәмәне Миңә тиң күреп, һине шуға (инанырға) ирекһеҙләһә - уларға буйһонма. Ләкин донъяла уларға изгелекле бул. Миңә итәғәт иткәндәр менән бер юлда бул. Ахырҙа ҡайтарылы­шығыҙ бары тик Минең тарафҡа булыр. Шул ваҡытта (Ҡиәмәттә) Мин һеҙгә (донъялағы) ҡылмыштарығыҙ тураһында иҫкәртермен.

   31:15

5. يَا بُنَيَّ إِنَّهَا إِنْ تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّمَاوَاتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ

   - Әй, улым, - тине Лоҡман. - (Изгелекме ул, яманлыкҡмы) ҡылмышың хәрдәл (гәрчич) бөртөгө хәтле генә булып, ул да тау ҡаяһына йәки күктәргә йәки ер аҫтына йәшерелгән булһа ла, Аллаһ (Ҡиәмәттә) уны һинең ҡаршыңа сығарып ҡуйыр. Хаҡтыр, Аллаһ иң нескә-йәшерен эштәрҙе лә күреп-белеп тора, Ул бар нәмәнән дә хәбәрҙар.

   31:16

6. يَا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلَاةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا أَصَابَكَ ۖ إِنَّ ذَٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ

   - Балам, намаҙыңды уҡы, (башҡаларҙы) изгелеккә өндә, яманлыҡтарҙан уаз кисергә саҡыр, башыңа килгәнгә (бәләләргә) сабыр ит. Хаҡтыр, былар Аллаһ фарыз ҡыл­ған, рух ныҡлығы талап ителә торған нәмәләрҙер.

   31:17

7. وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا ۖ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ

   - Тәкәберләнеп, кешеләрҙән йөҙ сөйөрмә. Донъяла маһайып, танау сөйөрөп йөрөмә. Аллаһ тәкәбберҙәрҙе, үҙен генә яратыусыларҙы, маҡтансыҡтарҙы яратмаҫ.

   31:18

8. وَاقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ ۚ إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ

   - Ер йөҙөндә сабыр-һалмаҡ бул, тауыш күтәреп һөйләш­мә. Шуны онотма, донъялағы иң йәмһеҙ тауыш - ишәк тауышы.

   31:19

Перевод: Башкирский перевод